عطر یار

سحر به بوی نسیمت به مژده جان سپرم اگر امان دهد امشب فراق تا سحرم

عطر یار

سحر به بوی نسیمت به مژده جان سپرم اگر امان دهد امشب فراق تا سحرم

جانی، پلیس می شود!

سه شنبه, ۲۰ فروردين ۱۳۹۲، ۱۰:۰۰ ب.ظ

در ۶ اوت ۱۹۴۵، بمب افکن اسکادران ۵۰۹ نیروی هوایی آمریکا موسوم به Enola Gay(که اکنون در موزه‌ای در واشنگتن نگهداری می‌شود)، از پایگاهی در جنوب اقیانوس آرام به پرواز در آمد و در ساعت ۸:۱۵ دقیقه به وقت محلی، بمب موسوم به پسر کوچک را بر شهر هیروشیما ژاپن منفجر ساخت و بدین ترتیب نام کشور ایالات متحده آمریکا را برای همیشه در تاریخ، به عنوان تنها کشور استفاده کننده از سلاح کشتار جمعی در تاریخ بشریت ثبت نمود . این بمب که در طراحی آن از ۶۴ کیلوگرم اورانیوم استفاده شده بود، از ارتفاع ۹۶۰۰ متری رها شد و در ارتفاع ۵۸۰ متری سطح زمین با شدتی معادل با انفجار ۱۵ هزار تن TNT منفجر شد. مجموع تلفات اولیه و کشته شدگان ناشی از عوارض این جنایت بزرگ ضد بشری را بالغ بر ۱۴۰۰۰۰ نفر تخمین می‌زنند. [1]

سه روز بعد در 9 اوت 1945، در ساعت 9:44 صبح، «باک اسکار» یا «مرد چاق»، سومین بمب اتمی جهان به هدف اولیه اش یعنی کاکورا می رسد. شهر در غبار و دود ناشی از حمله آمریکا به شهر مجاور، آکنده می شود. باک اسکار به دومین هدفش یعنی ناکازاکی می رسد. در ساعت 11:02 صبح، سومین بمب اتمی جهان، ناکازاکی را ویران می کند. گرما و شدت انفجار آن ساکنان شهر را به کام مرگ می کشاند. [2] این بمب موجب کشتار ۷۴۰۰۰ نفر انسان دیگر شد. این بمب که از پلوتونیوم به عنوان ماده شکافت پذیر استفاده می‌کرد، انفجاری به شدت ۲۱ کیلوتن TNT ایجاد کرد. [1]

ترومن از رادیو با مردم آمریکا سخن می گوید: «جهان توجه کرده است که اولین بمب اتمی روی هیروشیما یعنی یک پایگاه نظامی انداخته شد. زیرا ما می خواستیم تا حد امکان از کشتن غیرنظامیان پرهیز کنیم» [اما گزارش تحقیقی که در مورد این بمباران ها انجام شد نشان می دهد که هیروشیما و ناکازاکی به دلیل تمرکز زیاد کار و جمعیت به عنوان اهداف بمباران انتخاب شدند. 95 درصد از کسانی که در هیروشیما و ناکازاکی کشته شدند، غیرنظامی بودند.] [2]

این ها همه در حالی اتفاق افتاد که ژاپنی ها ماهها پیش از این جنایت ضد بشری توان ادامه ی جنگ را از دست داده بودند . ماهها بود که ارتش ژاپن از پشتیبانی لجستیک واحدهای دوردستش دست برداشته بود و سربازان ژاپنی در سنگرهایشان از گرسنگی می مردند , نه از گلوله ی آمریکایی ها .

سرزمین کوچک ژاپن با پهنه ای برابر سه استان خراسان رضوی و شمالی و جنوبی بدون هیچ کمکی از سوی متحدانش حدود شش سال بود که یک تنه جنگیده بود و در سال ۱۹۴۵ دیگر توانی برای ادامه ی این روند برایش باقی نمانده بود.

شاهد این مدعا اجرای عملیات انتحاری کامی کازه بود . کامی کازه ها خلبانانی بودند که به ناوهای جنگی ایالات متحده حمله می کردند و تا آخرین گلوله و بمبشان را شلیک می کردند . پس از پایان همه ی مهمات , در نهایت با کوبیدن خود هواپیما به ناو تلاش می کردند آن را غرق کنند . اگر ژاپن توان  ادامه ی جنگ را داشت هیچ دلیلی وجود نداشت که خلبانانش به این شکل از هواپیما و بدن خودشان به جای گلوله استفاده کنند. [3]

 

امروز بعد از گذشت حدود هفت دهه از این جنایت تاریخی، جانی و رییس جنایت کاران، پلیس شده!

 

ان شاءالله این پست ادامه داره..

۹۲/۰۱/۲۰
سر گشته

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

نظرات  (۵)

۲۲ فروردين ۹۲ ، ۱۷:۱۶ آهسته عاشق می شوم

روشنی بانو ....

آنقدر روشن که از پیر ِ نابینا هم روی می گیری ! . . .
.
.
.
التماس نور و باران[گل]

پاسخ:
محتاج نوریم و باران
۲۲ فروردين ۹۲ ، ۱۷:۱۶ آهسته عاشق می شوم

روشنی بانو ....

آنقدر روشن که از پیر ِ نابینا هم روی می گیری ! . . .
.
.
.
التماس نور و باران[گل]

خبرتون می کنم .
ممون برادر بزرگ وار
۲۱ فروردين ۹۲ ، ۱۷:۲۲ ارحم الرحماء
هدر ...
مدینه شهر پیغمبر .....

عالی.

خیلی جالبه.

این جانی و رئیس جنایتکاران هنوز هم مشغول جنایت است همین بغل گوشمان در عراق و در افغانستان.

 

-->